Sielawa

Sielawa (Coregonus albula) to mniejsza kuzynka siei, należąca do rodziny łososiowatych. Choć niewielka, jest jedną z najważniejszych ryb w ekosystemach głębokich jezior. Jest niezwykle wrażliwa i delikatna, co sprawia, że jej obecność jest najlepszym certyfikatem czystości zbiornika.

Delikatność i smukłość

Sielawa to ryba o bardzo charakterystycznej, szlachetnej aparycji:

• Sylwetka: Bardzo smukła, wrzecionowata, bocznie spłaszczona.

• Ubarwienie: Grzbiet ciemnoniebieski lub zielonkawy, boki i brzuch lśniąco srebrzyste.

• Otwór gębowy: To najważniejsza cecha – pyszczek sielawy jest skierowany wyraźnie ku górze (położenie górne), co jest przystosowaniem do chwytania planktonu opadającego lub unoszącego się w toni.

• Płetwy: Posiada oczywiście płetwę tłuszczową, typową dla łososiowatych. Płetwy grzbietowa i ogonowa są ciemne, pozostałe jasne.

• Łuski: Duże, srebrzyste, ale bardzo słabo osadzone – wystarczy lekki dotyk, by ryba je zgubiła.

Życie w „jeziorach sielawowych”

Sielawa ma bardzo wysokie wymagania życiowe, przez co nie występuje powszechnie:

1. Typ jeziora: Preferuje jeziora głębokie (tzw. sielawowe), w których nawet latem woda w głębinach pozostaje chłodna i dobrze natleniona.

2. Strefa życia: Większość czasu spędza w toni wodnej (pelagialu), unikając strefy przybrzeżnej. Za dnia schodzi do głębokich rynien, a wieczorem podnosi się ku powierzchni za pokarmem.

3. Wrażliwość: Jest niezwykle czuła na brak tlenu (przyduchę) oraz zanieczyszczenia chemiczne. Masowe śnięcia sielawy są często pierwszym sygnałem degradacji jeziora.

Rybi planktonożerca

Sielawa jest typowym „filtratorem” naszych jezior. Jej dieta jest niemal wyłącznie zwierzęca, ale ograniczona rozmiarem:

• Menu: Podstawą są drobne skorupiaki planktonowe (rozwielitki, oczliki).

• Sposób żerowania: Ryba przemieszcza się w dużych ławicach, aktywnie wyszukując skupiska planktonu. Dzięki gęstym wyrostkom filtracyjnym na łukach skrzelowych potrafi skutecznie odcedzać pokarm z wody.

Sielawa a Sieja: Jak ich nie pomylić?

Rozmnażanie i biologia

Tarło sielawy odbywa się późną jesienią, podobnie jak u siei – w listopadzie i grudniu.

• Przebieg: Ryby gromadzą się w ogromne stada i składają ikrę na piaszczystym lub żwirowym dnie, zazwyczaj na głębokości od 2 do 10 metrów.

• Wydajność: Choć ryba jest mała, składa dużą liczbę jaj, co jest strategią przetrwania gatunku stanowiącego główny pokarm dla drapieżników takich jak szczupak czy sandacz.